Last updated: 2008-02-27
Olba (Mersin)
The site of Olba (Roman Diocaesaria) was occupied from the Hellenistic period into the Byzantine and, in the Hellenistic and Roman periods at least, appears to have been the urban settlement associated with the religious and administrative centre (also known as Olba or Diocaesaria) 4 km to the east at Uzuncaburç. This site consists of an acropolis rising 50 m above the plain with valleys to east and west. Surveys have been conducted at the site since 2001 by Emel Erten of Mersin University.In 2006 the topographic map of the urban settlement was completed and GPS is being used to locate architectural remains on it. The acropolis had a strong defence system of walls and towers. The fortifications have been dated to the Hellenistic period (polygonal masonry) but the survey showed they had been repaired and added to in the Roman Imperial period (rectangular blocks) and possibly also in Late Antiquity.
Inside the acropolis is a poorly preserved building, possibly a temple, with elements of Corinthian order datable to the 2nd century AD. Tombs, houses and cisterns are also inside the acropolis walls. Outside the walls are a theatre, a nymphaeum, an aqueduct and traces of the walls of a bathhouse. On the north and south slopes of the acropolis were residential areas, but no domestic installations were found in the Doğu Vadisi (East Gorge), where there are remains of what may be churches and monasteries.
In 2006 the survey also investigated the water supply system that connects to the cistern and aqueduct on the acropolis. Water was carried from the Kızılgeçit Kaynağı and Limonlu Irmağı 20 km away and brought to the site by aqueducts, rock-cut channels and tunnel.
Also see Diokaisareia for the site at Uzuncaburç.
Bibliography
Emel Erten, "Surveys in Mersin - Silifke - Olba in 2006", ANMED (Anadolu Akdenizi Arkeoloji Haberleri) 5 (2007), 133-6Olba (Mersin)
Olba (Roma Döneminde Diocaesaria olarak bilinmektedir), Helenistik Dönemden Bizans Dönemine kadar iskan edilmiştir. Kentin, en azından Helenistik ve Roma dönemleri boyunca, kendisinden 4 km doğuda yer alan Uzuncaburç’taki dini ve idari merkezle (yine Olba ya da Diocaesaria adıyla bilinmektedir) bağlantılı olduğu sanılmaktadır. Yerleşim, düzlükten 50 m yükseklikte yer alan ve doğusu ile batısında vadiler bulunan bir akropolden oluşmaktadır. Alandaki çalışmalar 2001 yılından bu yana Mersin Üniversitesi’nden Emel Erten tarafından yürütülmektedir.2006’da yerleşime ait topografik plan tamamlanmıştır; mimari kalıntıların yerlerinin belirlenmesi için GPS’den yararlanılmaktadır. Akropolün, surlar ve burçlardan oluşan güçlü bir savunma sistemine sahip olduğu anlaşılmaktadır. Surlar Helenistik Döneme tarihlenmiş (poligonal duvar örgüsü) olmakla birlikte, incelemeler Roma İmparatorluk Döneminde (dikdörtgen bloklar) ve muhtemelen Geç Antik Dönemde onarıldıklarını ve bazı ekler yapıldığını göstermiştir.
Akropolde oldukça kötü korunmuş bir yapı bulunmaktadır; MS 2. yüzyıla tarihlenebilecek yapı, muhtemelen bir tapınak olup Korint düzeninde öğeler içermektedir. Akropol sınırları içinde ayrıca mezarlar, evler ve sarnıçlar vardır. Dışında ise bir tiyatro, bir nymphaeum, su kemerleri ve bir hamama ait duvar izleri görülmektedir. Akropolün kuzey ve güney yamaçlarında da evler bulunmaktadır; Doğu Vadisi’nde ise hiç konut izine rastlanmamış olmakla birlikte kilise veya manastırlara ait olabilecek kalıntılar vardır.
2006’da ayrıca, akropoldeki sarnıca ve su kemerlerine su taşıyan sistemde de incelemeler yapılmış; suyun 20 km uzaklıktaki Kızılgeçit Kaynağı ile Limonlu Irmağı’ndan alınarak su kemerleri, kayaya oyulmuş kanallar ve tüneller vasıtasıyla taşındığı tespit edilmiştir.
Uzuncaburç’taki yerleşim için,
Bakınız Diokaisareia.
Kaynakça
Emel Erten, “Surveys in Mersin - Silifke - Olba in 2006”, ANMED (Anadolu Akdenizi Arkeoloji Haberleri) 5 (2007), 133-6