Last updated: 2008-02-26
Arslantepe (Malatya)
Situated 4 km north-east of Malatya, this large mound is 26 m high and measures 200 x 126 m. The Neo-Hittite remains were excavated by L. Delaporte in 1932-3 and earlier remains by C. Schaeffer in 1948. The Italian expedition, which began in 1961 under the direction of S. Puglisi and later A. Palmieri, is now directed by Marcella Frangipane.The Italian excavations have concentrated on the Chalcolithic and Early Bronze Age. Periods VIII-VIA belong to the Chalcolithic: VIII belongs to the end of the Ubaid or the transition to Late Chalcolithic, while Red-Black Burnished ware with Transcaucasian traits appears at the end of VII or very beginning of VIA, which also had the first monumental buildings at Arslantepe, with wall paintings and sealings. Period VIB belongs to EB I, VIC to EB II and perhaps into EB IIIA, and VID to EB IIIB. The mound was also occupied in the Middle and Late Bronze Ages (Periods V-IV), and the Neo-Hittite (III-II) and Roman/Byzantine (I) periods.
2006
In 2006 work took place in three areas. The first is on top of the mound, north of the 4th millennium complex, where four new squares were opened. The aim here was to remove the MB and EB III layers to reach the underlying 4th millennium deposits and continue work on Period VI B2, where in the previous two years a huge fortification gate had been uncovered and, inside the wall, three rooms and an open space.Two MB building phases had previously been removed from this area, which is at the highest point of the mound, and now a third was excavated. A single building was found. It was empty but the level produced several arrowheads (one obsidian and one bone). In MB I the underlying EB III structures had been filled to level the area and create a broad terrace. An odd, irregularly shaped subterranean structure, similar to ones found in early seasons at the site, had been cut into this platform.
A large expanse of the EB III level on the mound has now been exposed. Previous seasons had revealed large houses with square rooms on either side of a street, and on top of the mound is an even larger house for a prominent family. This had large-scale cooking facilities, and at one end of a large room a platform with fireplace and an oven. Among the new EB III finds was a jar containing three unused Canaanite blades. Below this level was a layer with the first good EB II deposits found at Arslantepe. Postholes and mud brick were found, the first combination of these materials from the site, although it is known from Norşuntepe.
The second area excavated this year was on the edge of the west slope. Here 5th and 4th millennium levels were cut by a huge Hittite wall on stone foundations. In 2003 a terraced Late Chalcolithic building was found, and under it were two phases of Period VII and Period VIII. In Period VII the area was occupied by a large, tripartite building with traces of geometric wall painting. Below this was a layer with houses of the "post-Ubaid" Period VIII. There were many hearths and ovens, and one room contained a large oven. The pottery, with crude incised decoration, is still little known in the area.
On the southwest edge of the mound excavations were undertaken to search for the entrance to the palace of Period VI B1. Massive walling, preserved 1.5 m high, was found. It is perhaps part of a wall enclosing the palace, but the actual entrance has not yet been found. The trench will be expanded.
Plans for an open-air museum at the site have now been approved. A replica of the Period VIA palace will be built in wood and brick at a higher level, preserving the original structure untouched below it.
2005
In 2005 the survey of settlement patterns between the mountains and plains surrounding Malatya, which began in 2003 under the direction of Gian Maria Di Nocera, continued. Over 100 settlements from the Neolithic, Early Bronze Age, Iron Age, Roman and Medieval periods have been found. Intensive survey around Arslantepe has also confirmed that there was a settlement at the base of the mound. The number of settlements increases in the first half of the 3rd millennium BC, with many on natural hills rather than mounds. However, these natural sites have a limited period of occupation, suggesting that the population was more mobile in this period, rather than that there was an increase in population. In the second half of the 3rd millennium there is a shift away from natural hill sites back to settlement mounds, which continue to be used in the MBA.2004
In 2004 work on the mound had two main aims, to begin placing the VIA monumental complex within the broader site plan and to investigate the developments in VIB, after the destruction of the monumental complex. Excavation took place on the upper mound, north of the Period VIA complex. EB II remains were better preserved there but still very disturbed. Good floors were found and suggest a large building with postholes. Both pottery and architecture are of "Gelicik Culture" type. Just under the EB II deposit was a huge 4-m wide fortification wall with buttresses every 3-4 m and rooms added against the buttresses, perhaps after the wall went out of use. This expansion of houses up to the wall is associated with finds of Period VI B2 (EB I) and suggests a more complex sequence for Period VIB than previously realized. The sequence is now:1. Destruction of VIA
2. VI B1 arrival of Kura Araxes (Transcaucasian)
3. Royal tomb
4. VI B2 phase 1 fortified settlement
5. VI B2 phase 2 village expansion
Websites
The excavation website is athttp://w3.uniroma1.it/arslantepe/homepage.htm
An introduction to the site can be found at
http://www.misart.it
Arslantepe (Malatya)
Malatya’nın 4 km kuzeydoğusunda bulunan bu büyük höyük, 26 m yüksekliğinde ve 200 x 126 m boyutlarındadır. Neo-Hitit kalıntıları 1932-1933’te L. Delaporte ve daha erken kalıntılar 1948’te C. Schaeffer tarafından kazılmıştır. 1961 yılında S. Puglisi yönetiminde başlayan çalışmalar, daha sonra A. Palmieri tarafından yürütülmüş ve bugün Marcella Frangipane başkanlığında sürdürülmektedir.
İtalyan heyetinin kazı çalışmaları Kalkolitik Dönem ve İlk Tunç Çağına odaklanmıştır. VIII-VIA dönemleri Kalkolitik Döneme tarihlenmektedir: VIII Ubaid Dönemin sonu ya da Geç Kalkolitik Döneme geçişe aittir; Transkafkas karakterli Kırmızı-Siyah Perdahlı keramikler ise, Arslantepe’deki duvar resimli ve mühürlü ilk anıtsal yapılarla çağdaş olan, VII’nin sonu ya da VIA’nın başında ortaya çıkmıştır. Dönem VIB, İlk Tunç (İT) I’e; VIC, İT II ve belki İT IIIA’ya; ve VID, İT IIIB’ye aittir. Höyük ayrıca Orta ve Geç Tunç Çağları (Tabaka V-IV) ile Neo-Hitit (III-II) ve Roma/Bizans (I) dönemlerinde iskan edilmiştir.
2006
2006 yılı çalışmaları üç alanda yoğunlaşmıştır. Bunlardan ilki, höyüğün üzerinde dört yeni karenin açıldığı 4. binyıla tarihlenen yapı grubunun kuzeyidir. Çalışmanın amacı OT ve İT III tabakalarını temizleyerek bunların altında yer alan 4. binyıl kalıntılarına ulaşmak ve geçen iki yılda büyük bir sur kapısının ve surun içinde üç oda ve bir açık alanın ortaya çıkarıldığı Tabaka VI B2’de araştırmaları sürdürmektir.Höyüğün en yüksek kısmındaki bu alanda daha önce iki OT yapı dönemi kaldırılmış ve bu yıl bir üçüncüsü kazılmıştır. Tek bir yapı bulunmuştur. İçi boş olmakla birlikte, tabakada (biri obsidyen, diğeri kemik olmak üzere) az sayıda okbaşına rastlanmıştır. OTÇ I’de, bu tabakanın altında bulunan İT III yapıları doldurularak alan tesviye edilmiş ve geniş bir teras oluşturulmuştur. Sitte daha eski sezonlarda rastlananlarla benzerlik gösteren, tuhaf, düzensiz planlı bir yeraltı yapısı, bu platformu kesmektedir.
Höyüğün üzerinde yer alan İT III tabakasının büyük bölümü ortaya çıkarılmıştır. Daha önceki sezonlarda, bir sokağın iki tarafında yer alan, büyük kare-planlı odalara sahip konutlar ile höyüğün en yüksek kesiminde, önemli bir aile için inşa edilmiş olabilecek daha geniş bir konuta rastlanmıştır. İkinci yapıda büyük ölçekli yemek pişirme tesisleri ile geniş bir odanın ucunda bir platform üzerinde bir ocak ve fırın yer almaktadır. Yeni İT III buluntuları arasında içinde kullanılmamış üç adet Kenân tipi bıçağa rastlanan bir küp sayılabilir. Bu tabakanın altında, Arslantepe’de ilk defa nitelikli İT II kalıntılarına rastlanan bir tabaka yer almaktadır. Bulunan dikme delikleri ve kerpiç kalıntıları, Norşuntepe’den iyi bilinen bu malzemelerin Arslantepe’de ilk defa biraraya gelişidir.
Bu yıl kazı çalışması yürütülen ikinci alan, batı yamacının kenarındadır. Burada 5. ve 4. binyıla ait tabakaların, taş temel duvarları üzerinde yükselen büyük bir Hitit Dönemi yapısı ile kesildiği izlenmektedir. 2003 yılında teraslı bir Geç Kalkolitik Dönem yapısı bulunmuş ve altında Dönem VII’ye ait iki tabaka ile Dönem VIII’e rastlanmıştır. Dönem VII’de alanda geometrik duvar resmi kalıntıları bulunan üç parçalı büyük bir yapı yer alıyordu. Bunun altında ise Dönem VIII’e tarihlenen ve “Ubaid-sonrası” Döneme ait konutlardan oluşan bir tabaka bulunuyordu. Çok sayıda ocak ve fırına ek olarak, odalardan birinde büyük bir fırına rastlanmıştır. Kaba çizik bezekli keramikler, bu bölgede az rastlanan tiptedir.
Höyüğün güneybatı kenarındaki kazı çalışmaları, Dönem VI B1 sarayının girişini bulmayı amaçlıyordu. 1,5 m yüksekliğe kadar korunmuş kalın duvarlara rastlanmıştır. Bunlar sarayı çevreleyen bir duvara ait olabilir, ancak girişin yeri henüz belirlenememiştir. Buradaki açma genişletilecektir.
Sitte kurulacak bir açık hava müzesi projesi onaylanmıştır. Altındaki özgün yapıya zarar vermeden, Dönem VIA sarayının bir replikası daha yüksek bir seviyede ahşap ve tuğla ile inşa edilecektir.
2005
2003’te Gian Maria Di Nocera başkanlığında Malatya’yı çevreleyen dağlar ile düzlükler arasındaki yerleşim düzenlerini incelemek için başlanan yüzey araştırmasına 2005 yılında devam edilmiştir. Neolitik, İlk Tunç Çağı, Demir Çağı, Roma Dönemi ve Orta Çağa tarihlenen 100’ün üzerinde yerleşim bulunmuştur. Arslantepe çevresinde yapılan detaylı yüzey araştırmaları ise höyüğün eteğinde bir yerleşim daha bulunduğunu göstermiştir. Höyüklerden çok doğal yükseltiler üzerine konumlanan yerleşimlerin sayısı M.Ö. 3. binyılın ilk yarısında artmaktadır. Ancak, bu doğal konumların iskan sürelerinin sınırlı olması, anılan dönemde nüfus artışı gerçekleşmediğini, aksine nüfusun daha hareketli olduğunu göstermektedir. 3. binyılın ikinci yarısında doğal yükseltilerden höyük üzeri yerleşimlerine bir dönüş yaşanmış ve aynı yerleşimler OTÇ’de kullanılmaya devam etmiştir.2004
Höyükteki 2004 yılı çalışmalarının iki temel amacı, VIA anıtsal yapı grubunu vaziyet planı içine yerleştirmek ve yapı grubunun tahrip oluşundan sonra VIB’de meydana gelen değişiklikleri incelemekti. Kazılar yukarı höyükte, Dönem VIA’ya tarihlenen yapı grubunun kuzeyinde gerçekleştirilmiştir. İT II kalıntıları bu alanda daha iyi korunmuş olmakla birlikte, yine de bozulmuştur. Bulunan iyi işçilikli döşemeler dikme delikli büyük bir yapıya işaret etmektedir. Keramik ve mimari buluntular "Gelicik Kültürü" tipindedir. İT II kalıntılarının hemen altında 4 m genişliğinde kalın ve 3-4 m aralıklı pekitme ayaklarına sahip bir sur duvarına rastlanmıştır; pekitme ayaklarına yaslanan odacıklar, büyük olasılıkla duvarın kullanımı sona erdikten sonra inşa edilmiştir. Evlerin duvara doğru genişlemesi buluntularla Dönem VI B2 (İT I) ile ilişkilendirilmekte ve Dönem VIB için daha önce anlaşıldığından daha karmaşık bir dizi ortaya çıkarmaktadır. Dönemlerin dizisi bugün şöyle anlaşılmaktadır:1. VIA’nın tahrip edilişi
2. VI B1, Kura Arakses’in (Transkafkas) gelişi
3. Kraliyet mezarı
4. VI B2 dönem 1, surlarla çevrilmiş yerleşim
5. VI B2 dönem 2, köyün genişlemesi
İnternet sitesi
Araştırma internet sitesi http://w3.uniroma1.it/arslantepe/homepage.htm adresinde yer almaktadır.